เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 565 กิตติศัพท์อันเกริกไกร
ทั้งที่ไม่มีร่องรอยว่าดาวประหลาดดวงใดร่วงหล่นดับสูญเลยแม้แต่น้อย เหตุใดดาวประหลาดที่เป็นตัวแทนของท่านนักพรตจึงหายไปได้เล่า?
หานอวี๋รู้สึกไม่สงบใจ จึงลุกขึ้นเดินวนไปมา
“ไป๋เตี๋ย”
“นายท่าน ข้าน้อยอยู่นี่เจ้าค่ะ” ไป๋เตี๋ยขานรับจากด้านข้างในทันที ยามที่หานอวี๋ดูนิมิตดวงดาว เดิมทีนางก็คอยเฝ้าอยู่ข้าง ๆ อยู่แล้ว
“ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงยามนี้ ระหว่างที่ข้าบำเพ็ญเพียรอยู่ในห้อง นิมิตสวรรค์ภายนอกไม่ได้มีสิ่งใดผิดปกติใช่หรือไม่?”
“ไม่มีสิ่งใดผิดปกติเจ้าค่ะ” ไป๋เตี๋ยได้ยินดังนั้นก็พลันตึงเครียดขึ้นมาเล็กน้อย “นายท่าน มีดาวประหลาดหายไปอีกดวงแล้วหรือเจ้าคะ?”
นางติดตามรับใช้หานอวี๋มาเนิ่นนาน ทุกคราที่หานอวี๋เอ่ยถามเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะนิมิตดวงดาวเกิดความเปลี่ยนแปลง ดังนั้นนางจึงเข้าใจได้ในทันที
“อืม” หานอวี๋ผงกศีรษะช้า ๆ
ประหลาดนัก...