เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 562 ลูกกลอนอัสนีกัมปนาท
“ถูกต้องแล้ว ประมุขน้อยมุ่งมั่นบำเพ็ญเพียร ไร้เวลาใส่ใจเรื่องอื่น ยามนี้ยังคงมีท่าทีเช่นเดิม มิได้เปลี่ยนแปลง”
หม่าเฉวียนกล่าวถ่ายทอดถ้อยคำของผู้อาวุโสมู่ออกมาด้วยน้ำเสียงขรึมหนัก “หากเจ้าไม่ปรารถนาจะพำนักอยู่ในแคว้นทะเลใต้ เช่นนั้นก็จงกลับไปยังทะเลใต้เถิด”
องค์หญิงมนุษย์เงือกเงียบงันลง แววตาอันสุกใสที่เปี่ยมด้วยความคาดหวังแต่เดิมพลันหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว กระทั่งหางปลายังลู่ตกอย่างไม่อาจควบคุม
เขายังคงไม่ปรารถนาจะพบหน้าข้าอีกหรือ?
กระทั่งไม่ยินยอมให้ข้าเข้าไปในหุบเขาหมื่นวสันต์ด้วยซ้ำ? หรือเขารังเกียจคนโง่เขลาเช่นข้ายิ่งนัก?
“ข้าเข้าใจแล้ว...”
นางเอ่ยเสียงแผ่ว ประหนึ่งทั้งบอกกล่าวแก่หม่าเฉวียนและบอกกล่าวแก่ตนเอง “ข้าจะพำนักอยู่ในแคว้นทะเลใต้ ข้าจะรอคอยเขามาที่แคว้นทะเลใต้ ไม่เที่ยวเตร่ไปไหนอีกแล้ว”