กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 536 เติบใหญ่แล้ว
“เจ้าสำนักเย่ช่างเป็นคนพูดจาฉับไวตรงไปตรงมายิ่งนัก...”
ครั้นเย่กูซิงจากไปแล้ว ประมุขชีก็เอ่ยยิ้ม ๆ ออกมาประโยคหนึ่ง ก่อนจะรีบเชื้อเชิญหานอวี๋กับเหล่าผู้อาวุโสให้นั่งลง
“ท่านประมุข ข้าเป็นศิษย์ ไฉนเลยจะกล้านั่งลงได้? ให้ข้ายืนสนทนาเถิดขอรับ”
“หากกล่าวถึงตบะ เจ้าก็เป็นผู้บำเพ็ญระดับแกนทอง หากกล่าวถึงฐานะในสำนัก เจ้าก็คือประมุขน้อยที่รองลงมาจากข้าเพียงผู้เดียว หากเจ้าไม่ยอมนั่งลงสนทนา แล้วผู้อาวุโสท่านอื่นจะยังกล้านั่งลงได้อีกหรือ?” ประมุขชีกล่าวกลั้วหัวเราะ “พวกเราคนกันเองทั้งนั้น อย่าได้ถือสาพิธีรีตองจอมปลอมเหล่านี้เลย นั่งลงสนทนาด้วยกันเถิด”