เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 534 เจ้าขี้ขลาดขาอ่อน
ภายใต้สายตาจับจ้องของเย่กูซิง ประมุขชี ผู้อาวุโสหลวี่ และคนอื่น ๆ หานอวี๋ดีดตัวทะยานขึ้นไปบนกิ่งก้านหนึ่งของพฤกษาบรรพชนที่สูงเสียดเมฆากว่า 1,000 จั้ง ก่อนวางฝ่ามือนาบลงบนเปลือกไม้อันหยาบกร้าน
ความปีติยินดีของพฤกษาบรรพชนพลันชัดเจนยิ่งขึ้นในทันใด ของเหลวอันหอมกรุ่นสายหนึ่งค่อย ๆ ซึมซาบออกมาจากเปลือกไม้ หยดลงสู่กลางฝ่ามือของหานอวี๋
ของเหลววิญญาณพฤกษาบรรพชนหรือ?
หานอวี๋พลันรู้สึกขบขันขึ้นมาทันใด “พฤกษาบรรพชน มิต้องมอบของเหลววิญญาณพฤกษาบรรพชนให้ข้าอีกแล้ว เจ้าเก็บไว้ให้คนอื่น ๆ ในสำนักนิกายใช้เถิด ยามนี้ในมือข้ายังมีอยู่อีกมิใช่น้อย”
“การกลับมาในครานี้ เห็นทีข้าคงต้องบำเพ็ญเพียรอยู่ในหุบเขาหมื่นวสันต์สักระยะหนึ่ง”
“ยังมีเวลาอีกมากมายที่จะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนท่านอยู่เสมอ”