กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 530 หัวใจของหานอวี๋
“ดวงจิตแยกของระดับแปรเทวะตนนั้นคาดว่าคงจนปัญญาแล้ว ปิ่นเขียวที่นางสิงสู่อยู่เมื่อครู่ได้จากไปแล้ว”
เย่กูซิงกล่าวว่า “พวกเราสามารถสังหารคนผู้นี้ได้อย่างวางใจแล้ว”
หานอวี๋ได้ยินดังนั้นก็อดขมวดคิ้วมิได้ “หากดวงจิตแยกนี้ตายลง ณ ที่แห่งนี้ บางทีอาจยังดีเสียกว่า”
“หลังจากหลบหนีไปได้แล้ว ก็ไม่รู้ว่าร่างแท้จริงของนางจะเดินทางมายังที่ของพวกเราหรือไม่”
“สิ่งที่สมควรมา ย่อมต้องมาอยู่ดี” เย่กูซิงเอ่ย “เจ้าอายุยังน้อย รู้จักคิดอ่านรอบคอบย่อมเป็นเรื่องดี ทว่าก็มิอาจกังวลจนเกินไป เกรงว่าสภาวะจิตจะก่อเกิดจิตมารขึ้นมาได้”
“วันหน้ายามทะลวงสู่ระดับทารกก่อกำเนิด จักเกิดเรื่องยุ่งยากมิใช่น้อย”