เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 523 โซ่ตรึงมนุษย์เงือกแห่งทะเลใต้
เกลียวคลื่นแห่งทะเลใต้ไม่เคยรู้จักเหน็ดเหนื่อย ตลอดนับสิบล้านปีมานี้มันซัดสาดใส่หมู่แนวปะการังไม่ขาดสาย สาดกระเซ็นละอองคลื่นดุจหยกแตกสลายขึ้นสู่กลางอากาศ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสายฝนละเอียดราวไข่มุกร่วงหล่นลงมา
ทว่า ณ ที่แห่งหนึ่งในทะเลใต้ยามนี้ กลับสูญเสียความมีชีวิตชีวาในวันวานไปสิ้น ชั้นเมฆสีเทาตะกั่วกดทับลงต่ำยิ่งนัก ปกคลุมทั่วทั้งน่านน้ำไว้ภายใต้เมฆหมอกอันเงียบงันไร้ชีวิตชีวา
เสียงคลื่นซัดสาดมิใช่เสียงกระซิบอันอ่อนโยนอีกต่อไป หากแต่แฝงไว้ด้วยเสียงคำรามกึกก้องที่เจือปนเสียงสะอื้นไห้ ราวกับกำลังคร่ำครวญให้แก่สรรพชีวิตใต้ผืนน้ำ เหนือผิวน้ำทะเล โถงตำหนักเกาะกลางทะเลที่ก่อตัวขึ้นจากปะการังพันปีหลังหนึ่งลอยเด่นอยู่บนยอดคลื่น สีแดงชาดและสีขาวนวลดั้งเดิมของปะการังถูกห่อหุ้มด้วยปราณขุ่นสีเทาดำชั้นหนึ่ง ราวกับหยกงามที่ถูกน้ำหมึกซึมย้อมจนหม่นหมอง