เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 518 แกนปั่นกลไกสวรรค์นับร้อย
ราชวงศ์ต้าม่อมิได้มีเพียงทุ่งหญ้าเท่านั้น หากมุ่งไปทางตะวันออกยิ่งขึ้น ทุ่งหญ้าจะค่อย ๆ เบาบางลง แล้วแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายรกร้างกว้างใหญ่ไพศาล หากคนทั่วไปหลงเข้าไปโดยไม่มีผู้นำทาง ย่อมต้องตายอย่างมิต้องสงสัย
สำนักเทียนหลัวน้อย ตั้งอยู่บนภูเขาหิมะแห่งหนึ่งท่ามกลางทะเลทรายรกร้างนั้นเอง
เบื้องล่างภูเขาหิมะมีแดนชุ่มเขียวกลางทะเลทรายและย่านตลาดเทียนหลัว มักมีผู้บำเพ็ญเดินทางมาแลกเปลี่ยนซื้อขายอยู่เนือง ๆ ทั้งยังมีมนุษย์ปุถุชนจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่เพื่อคอยรับใช้เหล่าอาจารย์เซียน แดนชุ่มเขียวทั้งหมดจึงนับว่าคึกคักรุ่งเรืองมิใช่น้อย
พลบค่ำวันหนึ่ง ตะวันสีแดงคล้อยต่ำทางทิศประจิม สาดแสงทาบลงบนยอดเขาหิมะ ร้านรวงในย่านตลาดเทียนหลัวทยอยปิดประตูลง แผงลอยทั้งหลายต่างก็ถูกเก็บกวาดเรียบร้อย บ้างก็มีผู้บำเพ็ญอิสระหรือศิษย์สำนักเทียนหลัวที่คุ้นหน้าคุ้นตากันเอ่ยทักทายสองสามคำ
ด้วยเหตุที่ยามฟ้ามืดลงแล้ว ย่านตลาดเทียนหลัวไม่อนุญาตให้ส่งเสียงอึกทึกครึกโครม เกรงว่าจะไปรบกวนเหล่าศิษย์สำนักเทียนหลัวในการบำเพ็ญเพียรและเพ่งพินิจลิขิตสวรรค์ ดังนั้นหากผู้ใดคิดจะดื่มสุราสนทนาก็ทำได้เพียงรีบฉวยโอกาสในยามนี้เท่านั้น ผู้คนส่วนใหญ่ที่รวมตัวกันอยู่จึงเริ่มแยกย้ายกลับที่พักของตนแล้ว
มีคนผู้หนึ่งปรือตาอันพร่ามัวด้วยฤทธิ์สุรา เงยหน้ามองขึ้นไปยังเบื้องบน พลางทอดถอนใจแล้วเอ่ยกับสหายข้างกายว่า