เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 504 หวนพบพาน มุ่งสู่เหมยซาน
เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ของเย่กูซิง หานอวี๋ก็พลันปีติยินดีขึ้นมาอีกครา
นี่เป็นข่าวสารที่ท่านนักพรตส่งมาให้
ท่านนักพรตปลอดภัยไร้เหตุร้าย!
ดวงใจที่แขวนลอยอยู่จึงพลันวางลงได้มากโข
“นอกเหนือจากนี้ นักพรตผู้นั้นยังได้ฝากคำพูดอันใดไว้อีกหรือไม่” หานอวี๋เอ่ยถามต่อ
“นักพรตผู้นั้นกล่าวว่า เขาจะรอเจ้าไปสมทบ ณ สถานที่ที่แยกจากกันคราวก่อน เมื่อถึงเวลานั้นค่อยหารือกันอีกครา”
ครั้นฟังคำของเย่กูซิงจบ หานอวี๋ก็ครุ่นคิดในใจว่า ท่านนักพรตยังคงรอบคอบเช่นเคย ที่กล่าวเช่นนี้ย่อมเพื่อป้องกันมิให้หุบเขาหมื่นวสันต์แพร่งพรายร่องรอยออกไปภายนอก
ทว่าตระกูลเหยากับพ่อค้าพเนจร หากคำนวณดูแล้ว ตบะที่แท้จริงก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งถึงเพียงใด
ท่านนักพรตในฐานะผู้บำเพ็ญระดับแกนทอง เมื่อพบร่องรอยของพวกมันแล้ว เหตุใดจึงจงใจเรียกหาข้าอีกเล่า หรือว่าจะมีศัตรูที่มิอาจรับมือได้อยู่ด้วยกระมัง