เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 บันทึกถามจิตมหาสหัส
โอสถทองควบแน่นวิญญาณห้าเม็ด ตะเกียงปลุกจิตแกนทอง...
สมบัติล้ำค่าทั้งสองชนิดตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า หานอวี๋ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยขึ้นว่า “พวกเรามีกันห้าคน โอสถทองควบแน่นวิญญาณมีห้าเม็ด แบ่งกันคนละหนึ่งเม็ด เป็นอย่างไร?”
เฉิงเจี้ยนพลันยิ้มกล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโสลี่ ข้ามิได้คิดจะพึ่งพาโอสถทองควบแน่นวิญญาณเพื่อทะลวงผ่าน ข้าต้องการทะลวงผ่านด้วยตนเอง”
“โอสถทองควบแน่นวิญญาณนี้ไร้ประโยชน์สำหรับข้า”
เซียวเฟิ่งหวงก็เผยรอยยิ้มพลางเอ่ยว่า “ถูกต้อง ข้าเองก็มิได้คิดจะใช้โอสถทองควบแน่นวิญญาณเช่นกัน”
“หากมีโอสถทองควบแน่นวิญญาณอยู่ในมือ ข้าเกรงว่าตนเองจะสูญเสียปณิธานมุ่งมั่นรุดหน้าอย่างไม่หวนกลับไปเสีย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ท่านผู้อาวุโสลี่เป็นผู้ทลายค่ายกลด้วยตนเอง ผลประโยชน์เหล่านี้จะมาเกี่ยวข้องอันใดกับพวกเราเล่า?”
“ข้าเองก็มีความคิดเช่นนี้” หลวี่ชินหลินกล่าวเสียงขรึม “มิพักต้องเอ่ยถึงเรื่องที่ข้าเคยลั่นวาจาไว้ก่อนหน้าว่าปรารถนาเพียงติดตามท่านผู้อาวุโสลี่สำรวจดินแดนลับ โดยไม่หวังผลตอบแทนใด ๆ เอาแค่ตอนนี้ความดีความชอบล้วนเป็นของท่านผู้อาวุโสลี่ทั้งสิ้น พวกเราจะกล้ายื่นมือรับได้อย่างไร?”
“อีกทั้งเฉิงเจี้ยนและเซียวเฟิ่งหวงทั้งสองคนยังมีปณิธานอันยิ่งใหญ่ ไม่ยอมใช้โอสถทองควบแน่นวิญญาณ ตัวข้าหลวี่ชินหลินเองก็เป็นถึงอันดับเก้าแห่งทำเนียบอัจฉริยะฟ้าประทาน จะด้อยกว่าพวกเขาสองคนตรงที่ใดกัน?”