เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 ความผิดปกติ
“ดี”
หานอวี๋พยักหน้าให้สัญญาณ จากนั้นให้หุ่นเชิดเดินตามข้างกายไป๋เตี๋ย ส่วนตนเองก็เดินตามหลังนางไป เส้นใยตาข่ายดาราเตรียมพร้อมจู่โจมทุกเมื่อ รอเพียงไป๋เตี๋ยก้าวขึ้นหน้าเท่านั้น
ไป๋เตี๋ยยื่นมือออกไป ทาบลงบนค่ายกลด้านนอกเรือนเก่าทรุดโทรมหลังนั้น
ค่ายกลทั้งหมดพลันกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงในทันที ประดุจมีก้อนหินที่แปลกแยกถูกโยนลงสู่ระลอกคลื่นน้ำ
แน่นอนว่าเพียงเท่านี้ยังไม่เพียงพอจะทลายค่ายกลทั้งหมดลงได้ ทว่าในยามนี้หานอวี๋กลับปลดปล่อยเจตจำนงกระบี่สายหนึ่งพุ่งทะลักออกไป ฉวยจังหวะที่ค่ายกลกำลังสั่นไหวเปิดช่องทางเข้าออกขึ้นบนค่ายกลนั้นในพริบตา
จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าเดินเข้าไป
เฉิงเจี้ยน เซียวเฟิ่งหวง และลวี่ชินหลินทั้งสามคนหันมาสบตากันครู่หนึ่ง ต่างไม่มีผู้ใดขยับฝีเท้า
ตั้งแต่มหาค่ายกลด้านนอกมาจนถึงค่ายกลขนาดเล็กในยามนี้ ล้วนเป็นความดีความชอบของท่านผู้อาวุโสลี่กับสาวใช้ของเขาทั้งสิ้น พวกเขาจะหน้าด้านไร้ยางอายถึงขั้นรอให้ถึงยามเก็บเกี่ยวแล้วค่อยกรูกันเข้าไปได้อย่างไร
อีกประการหนึ่ง เฉิงเจี้ยนก็ไม่ใส่ใจเรื่องจวนถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณมาตั้งแต่แรก ส่วนลวี่ชินหลินก็ติดตามมาเพื่อรับใช้ท่านผู้อาวุโสลี่ปู้ถงเป็นหลัก ทั้งยังกล่าวไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะไม่ขอรับสิ่งใดทั้งสิ้น