เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 455 เซียวเฟิ่งหวง
“วันหน้าหรือ?”
หานอวี๋เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “เจ้ารอวันหน้าเถิด แต่ข้าไม่รอแล้ว—”
สิ้นคำ เจตจำนงกระบี่ก็หลั่งไหลเข้าสู่กระบี่บิน
กระบี่เล่มนั้นพลันดุจแสงรุ้งสายหนึ่ง พุ่งแหวกอากาศหายวับไปในชั่วพริบตา ตรงดิ่งเข้าหาเบื้องหน้าลู่จวิ้นเทียน
ลู่จวิ้นเทียนพลันเดือดดาลขึ้นมาในทันที เขายกมือปล่อยดอกบัวชิ้นหนึ่งออกมาขวางไว้เบื้องหน้า
เงาร่างสี่สายด้านหลังราชรถก็ทะยานตามมาพร้อมกัน ต่างถืออาวุธเวทเข้าคุ้มกันด้านหน้าด้านหลังและซ้ายขวาของลู่จวิ้นเทียน
“นึกว่าข้ามิใช่คู่มือของเจ้าจริงหรือ?”
“ข้าเพียงไม่อยากทุ่มกำลังจนเกินไป จนพลาดโอกาสเข้าไปยังจวนถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณก็เท่านั้น!”
หานอวี๋ทำราวกับมิได้ยินวาจาของลู่จวิ้นเทียนแห่งสำนักบัวมาร ครั้นเห็นสมบัติเวทดอกบัวและองครักษ์ทั้งสี่ขวางทางกระบี่บินเอาไว้ เขาก็บริกรรมในใจเงียบ ๆ เพียงคำเดียว