กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 ดาวพิสดารเลือดเนื้อ
ยามราตรีมืดมิดปกคลุม เหนือซากปรักหักพังของถิ่นพำนักผู้บำเพ็ญอิสระ กลิ่นคาวโลหิตยังคงอบอวลไม่จางหาย
หานอวี๋และแม่นางเยี่ยนซานยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ แผ่จิตตระหนักรู้ออกกวาดสำรวจทั่วอาณาบริเวณนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าท้ายที่สุดก็ยังมิอาจพบร่องรอยของผู้บำเพ็ญหรือแม้แต่มนุษย์ปุถุชนสักรายเดียว
“แปลกประหลาดนัก...” หานอวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นิมิตดวงดาวบ่งชี้อย่างชัดเจนว่ามันอยู่ที่นี่ เหตุใดจิตตระหนักรู้กลับไม่อาจตรวจพบได้เล่า”
“หรือว่าดาวมารดวงที่แปดนี้มิใช่มนุษย์ หากแต่เป็นสัตว์วิญญาณชนิดใด หรือกระทั่งสัตว์ป่าธรรมดากัน”