เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 มรรคกระบี่ดวงจิตวิญญาณ
ครั้นเพิ่งถอนหัตถ์ยักษ์ออกไป ภายในนั้นก็ปรากฏหมอกสีม่วงลอยอ้อยอิ่งปกคลุมไปทั่วบริเวณ
อย่าว่าแต่ผู้บำเพ็ญอิสระระดับหลอมปราณที่ถูกพิษร้อยบุปผาเล่นงานจนขยับเขยื้อนกายมิได้เลย แม้แต่ผู้บำเพ็ญอิสระระดับสร้างฐานและเหล่าศิษย์แห่งเก้าสำนักนิกายใหญ่ซึ่งถูกครอบไว้ใต้หัตถ์ยักษ์และถูกพิษร้อยบุปผากัดกร่อนอย่างต่อเนื่อง ยามนี้ก็อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน
ผู้ที่มีสภาพดีที่สุดไม่กี่คนล้วนเป็นเพราะพกพาโอสถถอนพิษติดตัวมาด้วย จึงยังคงพอฝืนทนอยู่ได้ และรักษาพลังอำนาจไว้ได้เกือบครึ่งหนึ่ง
ทว่าในยามนี้ พวกเขาก็มิกล้าหลบหนี
ยอดผู้บำเพ็ญระดับทารกก่อกำเนิดเยี่ยงดาวมารยักษ์ยังคงลอยตัวอยู่กลางอากาศ จ้องมองลงมาจากเบื้องบน เช่นนี้แล้วพวกเขาจะหลบหนีไปแห่งใดได้เล่า?
“ท่านผู้อาวุโสดาวมารยักษ์ ขอบพระคุณที่ทรงเมตตาละเว้น มิทราบว่ายามนี้พวกข้าสามารถจากไปได้แล้วหรือไม่—”
“รออยู่ตรงนั้น”