เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 ตำหนักม่วงว่างเปล่า
ครั้นศิษย์สำนักกระบี่เร้นลับเอ่ยวาจาโอหังไม่รักชีวิตเช่นนั้นออกไป นอกฝ่ามือยักษ์ก็พลันมีเสียงสตรีผู้หนึ่งดังแว่วเข้ามาในที่สุด
“พวกเจ้าสำนักกระบี่เร้นลับช่างหัวดื้อด้านนัก ข้าเคยไปล้างเมืองหวงฮวาตั้งแต่เมื่อใดกัน”
“ก่อนหน้านี้บอกกล่าวแก่พวกเจ้าก็ไม่ยอมฟัง ยามนี้ไยยังไม่ยอมฟังอีกเล่า”
แม่นางเยียนซานเอ่ยอย่างกลัดกลุ้มเล็กน้อย “หากพวกเจ้ายังดึงดันเช่นนี้อยู่ร่ำไป ข้าคงต้องสังหารคนของสำนักกระบี่เร้นลับพวกเจ้าจริง ๆ เสียแล้วกระมัง”
“จะสังหารก็สังหารเถิด ข้ามีอันใดต้องหวาดกลัวเล่า” ผู้บำเพ็ญสำนักกระบี่เร้นลับผู้นั้นตอบกลับ
พระภิกษุศีรษะโล้นแห่งวัดเสียงสวรรค์ที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเตือนเสียงแผ่ว “สหายเต๋า มหาดาวมารกล่าวว่านางมิได้ล้างเมืองหวงฮวา... หาได้หมายจะสังหารเจ้าให้จงได้ไม่”