เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 ใกล้ชิดห่างเหินย่อมต่างกัน
“ยามนี้ยังมิอาจไปได้จริง ๆ”
ผู้อาวุโสหลี่ว์มองประมุขชีที่หิ้วสุราและมีท่าทีห่อเหี่ยวท้อแท้ไปทั้งร่าง “หุบเขาหมื่นวสันต์ในยามนี้เพิ่งจะเอาตัวรอดในดินแดนใต้ได้ ทั้งเบื้องบนเบื้องล่างล้วนไม่อาจขาดท่านผู้เป็นประมุขไปได้ ส่วนทางด้านสำนักหมื่นลักษณ์ในดินแดนสวรรค์กลางนั้นอันตรายเกินไป หากไร้การตระเตรียมให้พร้อมสรรพ ก็มีแต่จะเป็นการบุ่มบ่ามไปรนหาที่ตายเท่านั้น”
“แต่หากอยู่เพียงในดินแดนใต้แห่งนี้ จะล่วงรู้ข่าวคราวของนางได้อย่างไรเล่า?” ประมุขชีทอดถอนใจแผ่วเบา
“แม่นางเยียนผู้นั้นคือดาวมหามารผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วใต้หล้า แม้แต่สำนักนิกายใหญ่ในดินแดนสวรรค์กลางก็ยังไม่อาจทำอันใดนางได้ มีเพียงนางเท่านั้นจึงจะสืบเสาะข่าวคราวภายในสำนักหมื่นลักษณ์มาได้”