เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 บุญวาสนาตื้นเขิน
เส้นใยตาข่ายดาราอันมีรูปลักษณ์ทว่าไร้สีสันแผ่ข้ามกำแพงเรือนออกไป หานอวี๋จึงมองเห็นตาเฒ่าซุน
มองปราดแรกช่างเหมือนตาเฒ่าซุนไม่ผิดเพี้ยน ทว่าก็เหมือนเพียงรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น — ตาเฒ่าซุนเป็นคนชอบค้อมหลังเล็กน้อยและติดนิสัยยิ้มแย้มอยู่เสมอ แต่ตาเฒ่าซุนที่อยู่ด้านนอกผู้นี้กลับยืนหลังตรงแน่ว สีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก
ซ้ำในมือที่ไพล่ไว้เบื้องหลังยังกุมปราณทมิฬจาง ๆ สายหนึ่งเอาไว้ เห็นได้ชัดว่ากำลังรอให้หานอวี๋เปิดประตูออกมาก็จะลอบจู่โจมในทันที
เป็นดั่งที่หานอวี๋สังหรณ์ใจไว้ไม่มีผิด การที่ตาเฒ่าซุนจากไปแล้วหวนกลับมาอีก ทั้งยังเอ่ยปากชวนตนเองไปที่บ้านของเขานั้น ย่อมมีพิรุธอย่างแท้จริง
นี่หาใช่ตัวจริงของตาเฒ่าซุนไม่
หานอวี๋มิได้รีบร้อนลงมือในทันที เส้นใยตาข่ายดารายังคงแผ่ขยายออกไปด้านนอกอีกครา — นี่ใช่มารชั่วร้ายตนนั้นที่ลงมือทำร้ายผู้คนหรือไม่? แล้วมันยังมีพรรคพวกอีกหรือไม่?