กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 เวยซื่อเยวี่ย
ต้องเข้าสู่ระดับแกนทองจึงจะไม่ถูกความหนาวเหน็บกัดกินจนเสียหายกระนั้นหรือ?
หานอวี๋ประหลาดใจอยู่บ้าง “ต้องมีระดับแกนทองจึงจะไปได้ เช่นนั้นยามที่อาศัยอยู่ที่นั่นก็มีตบะระดับแกนทองแล้วหรือ?”
แม่นางเยี่ยนซานเกาหัวอย่างเขินอาย “ข้าออกจะพิเศษอยู่สักหน่อย…… พิเศษอยู่สักหน่อย……”
คงไม่เหมาะที่จะบอกหานอวี๋ว่าตนเป็นทายาทของเผ่าคนยักษ์วิญญาณจึงเป็นเช่นนี้มาแต่กำเนิดกระมัง?
อีกทั้งยังไม่รู้ว่าหานอวี๋จะคิดเหมือนที่คนบางส่วนกล่าวไว้หรือไม่ ว่าจะเห็นว่า “ผู้มิใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน จิตใจย่อมแตกต่าง”……
หานอวี๋เห็นนางไม่ใคร่เอ่ยความมากนัก จึงมิได้ซักไซ้ต่อไปอีก