เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 324 ของสิ่งนี้ใช้ได้ผล
พอหานอวี๋กล่าวเช่นนั้น ผู้อาวุโสเวินก็พลันเก้อเขินจนมิอาจโกรธเคืองผู้อาวุโสเหยียนต่อไปได้อีก นางเอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “หานอวี๋ น้ำใจของเจ้ากับอาจารย์เจ้าในครั้งนี้ ข้าจดจำไว้แล้ว”
“ไม่ว่าจะใช้ได้ผลหรือไม่ ต่อไปหากมีเรื่องอันใด ขอเพียงมาหาข้าให้ช่วยก็พอแล้ว”
กล่าวจบ นางก็ถลึงตามองผู้อาวุโสเหยียนปราดหนึ่ง พลางแค่นเสียงเย็นชาแล้วเดินไปยังโถงข้าง
ผู้อาวุโสเหยียนยิ้มให้หานอวี๋อย่างชื่นชม ก่อนจะก้าวตามไปยังโถงข้างเช่นกัน
“ศิษย์น้องหญิงเวิน ข้าเองก็เป็นห่วงเจ้า...”
“พอแล้ว ๆ เข้ามาเถิด อย่าได้พูดมากความอีกเลย!” ผู้อาวุโสเวินกล่าวอย่างรำคาญใจ
“เจ้าจะกินเดี๋ยวนี้เลยหรือ?”
“เจ้ารอให้ข้าปรับลมหายใจสักครู่ไม่ได้หรืออย่างไร?”
ระหว่างที่ทั้งสองสนทนากัน ผู้อาวุโสเวินก็ค่อย ๆ คลายโทสะลงในที่สุด ภายในโถงข้างจึงค่อย ๆ เงียบสงบลง