เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 เช่นนี้ก็นับด้วยหรือ
ครั้นอวี้เจียวเจินเหรินจากไป เซี่ยโหวเฟยก็มิได้ลังเล คิดจะผละจากไปโดยตรงเช่นกัน
ฮุ่ยซิงเจินเหรินเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าพวกผู้บำเพ็ญมารโฉดเขลา ช่างไม่คู่ควรให้ร่วมคิดการด้วยเสียจริง!”
“วันนี้ไม่สังหารเย่กูซิงเจ้าดาวมารผู้นี้ให้สิ้นชีพ รอจนถึงวันหน้า พวกเราจักยังทำอันใดมันได้อีกเล่า?”
เดิมทีเซี่ยโหวเฟยกำลังจะไป ทว่าเมื่อได้ยินคำนี้ก็อดหยุดชะงักแล้วหัวเราะเย็นชามิได้ “ฮุ่ยซิง เจ้าพูดเช่นนี้มิเป็นการน่าขันหรือ? พวกข้าผู้บำเพ็ญมารไม่คู่ควรให้ร่วมคิดการด้วย แล้วสำนักหมื่นลักษณ์ของพวกเจ้าจะดีไปกว่าสักเท่าใดกัน?”
“เดิมทียืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าดาวมารเกี่ยวข้องกับหุบเขาหมื่นวสันต์ ทั้งยังบอกว่าเป็นหานอวี๋ศิษย์หุบเขาหมื่นวสันต์ แล้วยามนี้จะว่าอย่างไรอีกเล่า?”
“เป็นพวกข้าที่ไม่คู่ควรให้ร่วมคิดการ หรือเป็นความคิดของสำนักหมื่นลักษณ์พวกเจ้าที่แปรเปลี่ยนเร็วเกินไปกันแน่?”