เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ใจสับสนว้าวุ่น
“วันนี้ออกเดินทางมิได้ดูฤกษ์ยามหรือไร เหตุใดทุกเรื่องราวจึงขาดพวกเราไปไม่ได้เสียเลย?”
นักพรตเฒ่าหลี่พลางส่งกระแสเสียงบ่นต่อหานอวี๋ พลางเก็บงำตบะและใช้วิชาลับพันมายาพันลักษณ์พันกลแปรผันเปลี่ยนโฉมหน้า เพื่อป้องกันมิให้ผู้ใดจำได้
หานอวี๋เองก็เก็บงำซ่อนเร้นตบะเช่นเดียวกัน พลางส่งกระแสเสียงตอบกลับเจือรอยยิ้มจาง ๆ “ท่านนักพรต ท่านมิใช่ดีดนิ้วคำนวณเก่งกาจหรอกหรือ เหตุใดจึงคำนวณมิได้ว่าวันนี้พวกเราจะมีอุปสรรคขวากหนามมากถึงเพียงนี้?”
นักพรตเฒ่าหลี่ถลึงตามองมาอย่างขุ่นเคือง
เจ้าเด็กน้อยผู้นี้ ช่างรู้จักล้อเลียนผู้คนนัก
เพิ่งผ่านพ้นการถูกราชันมนุษย์เงือกระดับแกนทองใช้น้ำทะเลบีบอัดโจมตีมาหมาด ๆ ยามนี้นิกายเสวียนอีร้องเรียกคนทั้งสองให้หยุด แม้จะมีความอันตรายไม่ต่างกัน ทว่าความระทึกขวัญนั้นหาได้วิกฤตแขวนอยู่บนเส้นด้ายดุจเมื่อครู่นี้อีกแล้ว