เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ดื่มสุราไฉนต้องมีกับแกล้ม
“ใต้เท้าเป็นผู้ใดกัน ไฉนจึงสอดปากเรื่องผู้อื่น!”
สีหน้าของชายในคู่สามีภรรยาคู่นั้นมืดลง มือวางทาบอยู่บนด้ามดาบแล้ว
สตรีที่อยู่ข้างกายเขายิ่งมีแววตาดุร้ายวาบผ่าน ในแขนเสื้อมีประกายเย็นเยียบวาบขึ้นเลือนราง
หญิงร่างเตี้ยที่มีรอยอักขระสีครามบนหน้าผากกลับหาได้ใส่ใจไม่ นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ในมือยกกระบองเขี้ยวหมาป่าอันใหญ่โตยาวสี่ฉื่อที่ทอประกายเย็นเยียบขึ้น “เงินรางวัลของสัตว์อสูรตัวนี้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าทุกคนรับได้ หรือว่าพวกเจ้าสามีภรรยาคิดจะผูกขาดไว้แต่เพียงผู้เดียว?”
“อีกอย่าง นั่นคือสัตว์อสูรนะ อาศัยเพียงพวกเจ้าสองคน จะกลืนกินลงท้องไปได้จริงๆ หรือ”
นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม เสียงใสกระจ่าง ดึงดูดให้ผู้สัญจรจำนวนมากหันมามองเป็นตาเดียว
สามีภรรยาคู่นั้นเห็นดังนั้น ทำได้เพียงส่งเสียงแค่นฮึมคำหนึ่ง แล้วหมุนตัวจากไป