เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 เฝ้าดูหมู่ดาวในยามวิกาล
“ประมุขเย่สมกับที่ไม่สามารถทนฟังคำว่าผู้บำเพ็ญมารได้จริง ๆ”
ในยามที่หานอวี๋กลับมาถึงสำนัก เย่กูซิงได้นำพากลุ่มคนสำนักกระบี่วิญญาณเดินทางกลับสำนักกระบี่วิญญาณไปแล้ว
ผู้อาวุโสลวี่พอได้พบหน้าหานอวี๋ก็กล่าวถึงผลการหารือในครั้งนี้ของทั้งสองสำนัก พร้อมกับเอ่ยถึงท่าทีในการเดินทางมาเยือนครั้งนี้ของเย่กูซิงไปด้วยในตัว
เรื่องที่สำนักว่านเซียงแห่งดินแดนจงเทียนกล่าวถึงสิ่งที่เรียกว่าดาวมารนั้น เย่กูซิงเห็นว่าเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระและไม่ยอมรับ สิ่งที่เขาให้ความสนใจมากที่สุดคือเรื่องที่สำนักมารและสำนักสมสุข ซึ่งเป็นสองสำนักใหญ่ของผู้บำเพ็ญมารแห่งดินแดนจงเทียนกำลังจะมายังดินแดนใต้ต่างหาก
นิกายเสวียนอีพึ่งพาไม่ได้ สำนักเทียนหลัวน้อยเป็นเพียงสุนัขรับใช้ของสำนักว่านเซียงแห่งดินแดนจงเทียนโดยสมบูรณ์
ฝ่ายที่จะร่วมมือกันต่อต้านสามสำนักใหญ่ได้อย่างแท้จริง ก็มีเพียงสำนักกระบี่วิญญาณกับหุบเขาวั่นชุนเท่านั้น
เนื่องจากข่าวคราวที่หุบเขาวั่นชุนสืบมาได้มีมากกว่าสำนักกระบี่วิญญาณไกลลิบ การที่เย่กูซิงเจาะจงมาเยี่ยมเยียนถึงประตูในครั้งนี้จึงถือเป็นการแสดงความเคารพรูปแบบหนึ่งด้วยเช่นกัน