เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 สาบานไม่ขอเป็นมนุษย์
“อะไรนะ!”
ผู้อาวุโสเวินเมื่อครู่ปากยังคงตำหนิว่าลู่ฮุ่ยเป็นคนขี้เกียจอยู่เลย แต่เวลานี้กลับไม่อาจอดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป: “เกิดอะไรขึ้น!”
“ผู้บำเพ็ญมารขอบเขตแกนทองผู้นั้น ช่วยเหลือผู้บำเพ็ญมารหญิงสองคนหนีไป ไฉนจึงยังสามารถฉวยโอกาสความโกลาหลลักพาตัวศิษย์ของข้าไปได้คนหนึ่งเล่า? หรือว่าพวกเรากระทั่งว่าลู่ฮุ่ยอยู่ที่ใดก็ยังหาไม่พบอีกงั้นหรือ?”
“หาไม่พบ”
เจ้าสำนักชีกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า “อีกฝ่ายจากไปรวดเร็วยิ่งนัก น่าจะออกจากมหาค่ายกลพิทักษ์สำนักไปแล้ว ป้ายหยกประจำตัวและเสื้อผ้าของลู่ฮุ่ยล้วนถูกทิ้งไว้ภายในมหาค่ายกลพิทักษ์สำนักทั้งหมด”
“จากการที่พวกเราสอบถามศิษย์อย่างเซิ่งเหยียนและคนอื่น ๆ รวมถึงตรวจสอบเบาะแสแล้ว ลู่ฮุ่ยน่าจะถูกผู้บำเพ็ญหญิงผู้หนึ่งลักพาตัวไป ผู้บำเพ็ญมารหญิงขอบเขตสร้างฐานสองคนนี้แม้จะติดข้อจำกัดทำให้บอกชื่อสำนักไม่ได้ แต่ก็น่าจะมาจากสำนักสมสุขนั่นเอง”