กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สวัสดีตอนเช้า คุณปู่หลิว”
“เช้าแล้ว!”
หู่เยวี่ยหาที่นั่งลงได้เรียบร้อย คนบนเกวียนต่างมองเธอด้วยสายตาซับซ้อนแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปพูดคุยกับคนข้างกายตามเรื่องของตัวเอง ไม่มีใครสนใจหู่เยวี่ยเลยสักคน
หู่เยวี่ยมองออกได้อย่างเป็นธรรมชาติ
เธอกอดตะกร้าสะพายหลังไว้ พลางนั่งอย่างสบายใจ
คนคนเดียวถูกคนทั้งเกวียนกีดกัน
“นั่งกันเรียบร้อยแล้ว พวกเราออกเดินทางกันเถอะ”
คุณปู่หลิวตะโกนบอก เกวียนค่อย ๆ เคลื่อนออกไป คนอื่น ๆ เห็นว่าหู่เยวี่ยไม่มีท่าทีเขินอายแม้แต่น้อย ต่างก็ถอนใจว่าเธอช่างหน้าหนาเหลือเกิน