กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สะใภ้ใหญ่ ฉันกลับมาแล้ว”
พี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อมองรอยยิ้มของหู่เยวี่ยที่กำลังยิ้มตาหยี รอยยิ้มนั้นกว้างกว่าของเธอเสียอีก ก่อนจะพยักหน้า “ดี ดี น้องสะใภ้สาม เธอวางใจเรื่องโก่ว...ของบ้านฉันได้เลย เธอถืออะไรอยู่ในมือ?”
หู่เยวี่ยยกเชือกในมือขึ้นพลางพูดว่า “เชือกไง พี่สะใภ้ใหญ่ไม่รู้จักหรือ?”
แน่นอนว่าพี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อย่อมรู้จักเชือก เพียงเพราะรู้จักนี่แหละจึงได้ประหลาดใจ “เธอเอาเชือกมาทำอะไร?”
“ไม่ใช่พี่สะใภ้ใหญ่เป็นคนต้องการหรอกหรือ?”
หู่เยวี่ยกะพริบดวงตากลมโตอย่างไร้เดียงสา
“ฉันไปบอกตอนไหนว่าต้องการเชือก ฉันบอกชัด ๆ ว่าต้องการเงิน หู่เยวี่ย เธอยังอยากให้โก่วต้านลูกชายของฉันดูแลยามชราอยู่หรือเปล่า?
“ถ้าอยาก เธอก็กลับไปเอาเงินมา
“ฉันจะให้โอกาสเธอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว