เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ภรรยาพี่ใหญ่ ฉันเหนื่อยแทบตายแล้ว เธอไปทำอาหาร ต้มโจ๊กข้าวโพดสักหน่อย ผัดผักป่าจานหนึ่งก็พอ”
ในที่สุดคนทั้งบ้านก็ลากสังขารอันเหนื่อยล้าฝ่าจนหมดเวลางาน เมื่อแม่เฮ่อกลับถึงบ้านก็อยากเอนตัวนอนทันที เธอตักข้าวโพดครึ่งกระบวยจากในห้องแล้วยื่นให้พี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อ
พี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อทำแต้มแรงงานคนเดียวได้สิบแต้ม จนเหนื่อยล้าแทบไม่เหลือแรงยกมืออยู่แล้ว พอได้ยินคำพูดของแม่เฮ่อ เธอก็ไม่อยากรับมา “แม่ น้องสะใภ้สามไม่ได้ออกทำงาน หรือว่า...”
“หรือว่าอะไรอีก ฉันใช้งานเธอไม่ได้แล้วหรือไง? ไม่อยากทำ? ก็ไสหัวกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไป”
หู่เยวี่ยไม่ใช่คนธรรมดา เธอจัดการไม่ได้
เธอจัดการไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
พี่สะใภ้ใหญ่เฮ่อได้ยินว่าจะถูกไล่กลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงก็หน้าซีดด้วยความตกใจ รีบรับกระบวยมาแล้วพุ่งเข้าไปในห้องครัวทันที “แม่ ฉันจะไปทำอาหารเดี๋ยวนี้ แม่อย่าไล่ฉันกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงเด็ดขาดนะ ฉันเกิดมาก็เป็นคนของตระกูลเฮ่อ ตายไปก็เป็นผีของตระกูลเฮ่อ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น