กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ่อชิว เมื่อสิ่งพิเศษไม่พิเศษอีกต่อไป เมื่อสิ่งเดียวไม่ใช่สิ่งเดียวอีกแล้ว ฉันอยากเห็นนักว่าเธอจะยังวางอำนาจได้อย่างไร”
หู่เยวี่ยยกโจ๊กเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
หมอหนิวเพิ่งใช้เข็มเงินปลุกแม่เฮ่อให้ฟื้นขึ้นมาได้พอดี
หู่เยวี่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง “หมอหนิว แม่ของฉันไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“ไม่เป็นอะไรมาก แค่อารมณ์รุนแรงไปหน่อย”
“แกไสหัวไป”
ทันทีที่แม่เฮ่อลืมตาขึ้น เธอก็ได้ยินเสียงของหู่เยวี่ย จึงนอนหน้าซีดเซียวอยู่บนเตียงเตาพลางชี้หน้าไล่เธอ
สีหน้าของหู่เยวี่ยไม่เปลี่ยนแปลง
“แม่ ได้เวลาดื่มยาแล้ว... ไม่ใช่ ได้เวลาดื่มโจ๊กแล้ว”
“ไม่ดื่ม! ยกออกไป แกมันคนใจคอโหดร้าย กล้ายกโจ๊กมาให้แม่ แม่กลัวว่าแกจะวางยาฆ่าแม่”