กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 เร็วกว่านี้อีก
หมิงซู่ปู้เสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ถอนหายใจอย่างจนใจ พิงกรอบประตูเงยหน้ามองท้องฟ้า พลางถอนหายใจยาว
“เฮ่อ... ข้าแก่แล้วหรือไร เหตุใดจึงเกิดภาพลวงตาขึ้นได้ อาหนิง พวกเราไม่ได้พบหน้ากันมาหลายพันปีแล้ว เจ้ายังโกรธข้าอยู่หรือ เจ้าเป็นเช่นเดียวกับนางจริง ๆ หรือ ไม่ยอมพบกันอีก แม้แต่ในความฝันก็ไม่ยอมมาสักครา”
คำว่า “รัก” นั้นทำให้ผู้คนโหยหา แต่ก็ทำให้หวาดหวั่น แม้แต่ในความฝันก็ยังระมัดระวัง
ศิษย์พี่ของเขาไม่ต้องการเขาอีกแล้ว ภาพพิธีวิวาห์นั้นกลายเป็นฝันร้ายที่ไม่อาจสลายไปชั่วชีวิต
หมิงซู่ปู้เสวียนก้มมองภาพเบื้องล่าง ในใจเลี่ยงไม่พ้นที่จะรู้สึกเสียดายแทนเสิ่นไป๋อวี๋