กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 371 วันที่สามสิบ
นางหยิบดอกโบตั๋นขึ้นมาดอกหนึ่ง ใช้มือลูบกลีบดอกของมันเบา ๆ ความคิดค่อย ๆ ล่องลอยออกไปไกล
ดอกไม้แห่งการจากลาเอย ดอกไม้แห่งการจากลา เจ้าทั้งเป็นความอาลัยคิดถึงและเป็นการพรากจาก พร้อมแบกรับความอาลัยอาวรณ์และความชื่นชมรักใคร่ไว้ด้วยกัน
อาภรณ์ของนางไม่ควรแปดเปื้อนธุลี แต่นางกลับเพราะอักษรเดียวคือ “รัก” เข้าไปสู่สามพันเวิ้งวารแห่งลอยจม สามส่วนคือความยึดติด เจ็ดส่วนคือความหลงใหลคลั่งไคล้ ชั่วขณะหนึ่งทำให้ผู้คนเจ็บปวดใจนัก
ในความเลือนลาง กลีบดอกโบตั๋นในมือของจี้ปั้นซีร่วงหล่นลงมาหนึ่งกลีบ หมุนวนอยู่กลางอากาศ
นางยื่นมือออกไปหมายจะรับไว้ แต่กลีบนั้นกลับลอยเล็ดลอดไปแล้ว ร่วงลงสู่พื้นดิน