กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ข้าแซ่เสิ่น
จี้ปั้นซีขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นเอ่ยปากออกมาด้วยท่าทีเจ็บปวดใจอยู่บ้าง
“นั่นคือบ้านของเจ้า ข้าไปทำอะไรเล่า ช่างดีนัก เจ้ายังมีคนให้คิดถึงและมีเป้าหมาย ไม่เหมือนข้า ข้าไม่มีบ้าน บิดามารดาของข้า ล้วนตายจากไปแล้ว ลุง ก็ตายจากไปแล้ว……”
หลังจากนางกล่าวคำนี้ออกมา ก็พิงศีรษะลงบนบ่าของอันอวี๋ หยิบภาพถ่ายในกระจกบานนั้นออกมา มองอย่างละเอียดถี่ถ้วนสองครา แล้วเก็บกลับคืนไป
ยามนี้ตกสู่ความเงียบสงัด อันอวี๋มองไปยังที่ไกล บางถ้อยคำติดอยู่ในลำคอ ไม่มีความกล้าพอจะเอ่ย
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเพียงใด ภายใต้ฤทธิ์สุรา ในห้วงเวลาจำเพาะ บ่อยครั้งย่อมมีผู้ค่อย ๆ เปิดใจออก