กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 335 นินทา
ชิงฉือชะงักไปเล็กน้อย ได้ยินเพียงไม่กี่คำว่า ‘รอเจ้ากลับไป’
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ หมิงซู่ปู้เสวียนตั้งใจให้ท่านมาหรือ?”
เสิ่นไป๋อวี๋พยักหน้าเบา ๆ แล้วสำรวจสภาพรอบข้าง
เมื่อได้ยินคำนี้ ชิงฉือรู้สึกเพียงว่าความทุกข์สิ้นสุดลงแล้ว ตนในที่สุดก็จะได้ออกไป
คงเป็นเพราะหมอนั่นเห็นว่าตนไม่กลับไปเสียนาน จึงเป็นห่วงเขา แล้วให้ศิษย์พี่หญิงใหญ่มาที่นี่
แต่หมิงซู่ปู้เสวียนผู้เห็นแก่ผลประโยชน์ผู้นั้นใช้อะไรโน้มน้าวศิษย์พี่หญิงใหญ่ให้มาที่นี่กัน? ช่างแปลกนัก หรือว่าศิษย์พี่หญิงใหญ่ก็มีเรื่องต้องขอร้องเขา?
เห็นท่าทางดีใจของชิงฉือ เสิ่นไป๋อวี๋ก็เดาออกว่าในใจเขากำลังคิดสิ่งใด
นางอยากพูดสักประโยคว่าเจ้าเฒ่านั่นไม่ได้รอเจ้ากลับไป แต่รอสมุนไพรโอสถกลับไป