กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 อาจารย์จะรับผิดชอบเจ้า
นางประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่คิดว่าอาจารย์จะมาที่นี่ อ้อมกอดอันอบอุ่นในยามนี้ทำให้นางหัวใจสงบลง
ฉืออวิ๋นชูเอ่ยเรียกเบา ๆ อ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของอวี้หยวน เอนกายพิงนางด้วยความโหยหา
“อาจารย์... อาจารย์ ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร...”
มุมปากของนางเต็มไปด้วยคราบเลือด แต่น้ำเสียงกลับเปี่ยมด้วยความยินดี ทำให้อวี้หยวนทั้งร้อนใจทั้งเจ็บปวดใจ
“ข้ารับรู้ได้ว่าเจ้ามีภัย จึงรีบมา ศิษย์เอ๋ย เจ้ายังไม่ต้องพูดก่อน”
นางกังวลถึงอาการบาดเจ็บของฉืออวิ๋นชู เห็นนางทั้งร่างเปื้อนเลือดก็เจ็บปวดใจอย่างยิ่ง
ฉืออวิ๋นชูอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง ความเจ็บปวดทั่วร่างทำให้นางทรมานยิ่ง กลิ่นคาวเลือดในปากไม่อาจกดกลั้นไว้ได้ เลือดไหลย้อยตามมุมปากลงมาอีก