กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 283 ยอมรับด้วยใจสงบ
อวิ๋นชวนรีบพยักหน้า
“ดี! อยู่ที่ปากตรอกห่างจากที่นี่สามร้อยเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปก็ถึงแล้ว เช่นนั้นคุณหนูจี้ เจ้าจงทำธุระของเจ้าก่อน ข้าต้องไปแล้ว ยังมีของบางอย่างที่ต้องซื้อหา”
เขาคิดถึงคุณชายของตน ต้องรีบกลับไปให้เร็วขึ้น
คุณชายช่วงหลายวันมานี้เอาแต่นั่งอยู่ลำพังในเรือนเล็ก เนื่องเพราะหากเคลื่อนไหวก็ย่อมกระแทกกระทั้นได้ง่าย ทุกครั้งที่ประกอบกับภาพอันซบเซาเช่นนี้ ยิ่งดูโดดเดี่ยวอ้างว้างนัก
เขาไม่อาจปลอบใจคุณชายของตนได้ การที่ครั้งนี้ได้พบคนคุ้นเคยผู้ล่วงลับ หากไปชี้แนะเปิดใจให้คุณชายของตนบ้างก็ยังดี
คุณชายของเขาในช่วงนี้ ดูเหมือนจะเชื่องช้าลงมากอีก ทั้งไม่รู้ว่าจะยืนหยัดไปได้ถึงเมื่อใด