กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 275 เผชิญหน้าฝูงหมาป่า
ใกล้จะได้รื่นเริงอยู่ในดินแดนแห่งอิสรภาพแล้ว นางได้หลุดพ้นจากกรงคุมขัง ไม่มีสายสัมพันธ์ผูกพันอีกต่อไป
นางคิดว่าตนย่อมสมควรได้สัมผัสสายลมแห่งอิสรภาพ ได้ย่างเท้าสู่เส้นทางที่เป็นของตนเอง ไม่ต้องทนรับการทรมานและบาดแผลอีก
ซือเยี่ยนช่วยนางไว้ แต่นางก็มิอาจรู้สึกขอบคุณจากส่วนลึกของใจได้ เพราะเป็นเพราะซือเยี่ยน นางจึงต้องทนรับมามากมายถึงเพียงนี้
นางมิได้แม้แต่จะมองซือเยี่ยนเลย
ขมขื่นเกินไป ตอนที่ยังมิได้กลายเป็นมนุษย์โอสถ นางยังมีอิสรภาพอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นคือสองปีในคุกใต้ดินอันมืดมิด หลังดิ้นรนจนถูกกระดาษยันต์เผาไหม้ ความเจ็บที่ลึกถึงไขกระดูกนั้นคอยเตือนนางอยู่ตลอดเวลา