กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ขอร้องข้า
อวิ้นชิงยิ้มอย่างสงบ
“ซูหลานไม่ต้องกังวลเช่นนี้อีก ข้าครานี้ได้กลับมายังทะเลตะวันออกแล้ว ไฉนจักบาดเจ็บอีกเล่า?”
ริมฝีปากของอวิ้นชิงมีรอยยิ้ม ทั้งยังแฝงไว้ซึ่งความจนใจ
หลินซูหลานยืนตะลึงอยู่กับที่
ใช่แล้ว พี่สาวอวิ้นชิงในยามนี้ยังหลับใหลอยู่ในทะเลตะวันออก เหตุใดจะอยู่ข้างกายนาง ทั้งยังสนทนากับนางอย่างสบายใจเบิกบานเช่นนี้ได้
อวิ้นชิงมิได้มองนาง หากแหงนหน้าขึ้นมองว่าวกระดาษ
จากนั้น นางจึงเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน