กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ข้าบอกแล้วว่าไม่เจ็บ
นางขยับทุกครั้ง จี้ปั้นซีก็สั่นสะท้านเบา ๆ ทุกครา
ไม่นานนัก ผิวกายขาวดั่งหิมะก็เริ่มเปล่งสีชมพูเย้ายวนออกมา
ลมหายใจของอันอวี๋หนักอึ้งลงเล็กน้อย ริมฝีปากยกขึ้นบาง ๆ นางอยากเลือกที่จะเพิกเฉย แต่ก็ทำไม่ได้
เมื่อวานรีบร้อนเกินไป อีกทั้งสภาพแวดล้อมยังมืดสลัว นางจึงยังไม่เคยได้มองเรือนกายของจี้ปั้นซีอย่างถี่ถ้วน
เอวของจี้ปั้นซีเรียวบาง รูปร่างงดงามอ่อนช้อย เมื่อไล่ขึ้นไปเบื้องบนคือกระดูกสะบักผีเสื้อที่ประณีต ชวนให้งามเย้ายวนอยู่ไม่น้อย
เมื่อรอยฟกช้ำเหล่านี้หายสนิทดีแล้ว เช่นนั้นก็จะยิ่งงดงามขึ้นไปอีก
จี้ปั้นซีหมอบอยู่ มือทั้งสองข้างวางอยู่คนละข้างของใบหน้า กำเสื้อผ้าไว้แน่น