กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ความสับสนมากมาย
ส่วนที่เหลือนั้น อันอวี๋ไม่เคยเอ่ยออกมา ทั้งไม่กล้าเอ่ยออกมา
นางจะปกป้องเจ้า พาเจ้าเดินผ่านเส้นทางที่เจ้ากับข้าไม่เคยผ่าน และไม่ปล่อยให้เจ้าได้รับบาดเจ็บ
เพียงได้พบนาง นางก็รู้สึกพอใจยิ่งนักแล้ว
ดวงตาของอันอวี๋หม่นหมองเล็กน้อย ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาจึงแฝงความไร้เรี่ยวแรงอยู่บ้าง
ชะตาลิขิตเวียนว่าย นางเป็นเพียงเศษเสี้ยวดวงจิตหนึ่งกับเศษเสี้ยวความทรงจำ คอยอยู่ในทะเลบุปผาแห่งนี้เป็นเพื่อนนางผ่านช่วงเวลาอันตรายมาโดยตลอด
นางเป็นเพียงสิ่งที่เจ้าของร่างแท้จริงทิ้งไว้ให้เป็นเพื่อนนาง แม้แต่นิสัยก็ยังเหมือนกัน แล้วนางจะทำอะไรได้เล่า?
นอกจากนำความเจ็บปวดและน้ำตาให้นางแล้ว ยังจะทำอะไรได้อีกเล่า?