กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 เหตุใดจึงพิโรธ
จี้ปั้นซีลืมตาขึ้น พบว่าตนได้กลับมาที่โรงเตี๊ยมแล้ว
นางหันไปด้านข้าง ท้องฟ้าเริ่มสว่างจาง ๆ แสงสาดเข้าในห้อง ความเจ็บปวดได้หายไปแล้ว ราวกับเป็นเพียงความฝัน
รอบด้านเงียบสงบเช่นเคย เสี่ยวอี้ก็มิได้ออกมารบกวนนาง ปล่อยให้นางได้สงบใจอยู่ตามลำพัง
จี้ปั้นซีถอนใจอย่างจนใจและยกมือแตะหน้าผาก นางนอนอยู่บนเตียง ห้วงความคิดได้ล่องลอยไปไกลแล้ว
มิได้คาดคิดว่าการพบกันครั้งแรกจะเจ็บปวดร้ายกาจถึงเพียงนี้ หมัดเหล่านั้นกระหน่ำลงมาทีละหมัดบนร่าง เจ็บจนรู้สึกได้ถึงความเป็นจริง
ฝุ่นธุลีเปื้อนเปรอะอาภรณ์ เลือดไหลรวมลงสู่ผืนดิน ถูกฝังกลบถูกปกปิด เช่นเดียวกับความทรงจำเหล่านั้นที่ถูกผู้คนหลงลืม