กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 เจ้าคิดถึงข้าบ้างหรือไม่
สองคนต่างทำกิจของตนเอง อวี้หยวนทอดสายตาไปยังภูเขาหิมะที่ขาวโพลนอยู่เบื้องไกล รอบด้านเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงของหมิงซู่ปู้เสวียนขณะกวาดทำความสะอาด
ภูเขาคือชุยเวย ทะเลคือชางหยวน ฝนคือหลิงเจ๋อ หิมะคือหานซู นามและชื่อรองของนางล้วนข้องเกี่ยวกับน้ำ
น้ำรวมกันเป็นแม่น้ำ ทะเลรับเอาแม่น้ำร้อยสาย นางเองก็เป็นคนประเภทที่ไม่แย่งชิงสิ่งใด
อวี้หยวนดื่มไปเล็กน้อยแล้วหลับตาพักผ่อน หมิงซู่ปู้เสวียนกวาดเสร็จแล้วก็เอามือเท้าสะเอว รู้สึกภาคภูมิใจในผลงานเป็นอย่างยิ่ง
เขาถือสุรา ขณะจากไปยังหันกลับมาโบลาอวี้หยวน
“ลาก่อน ศิษย์พี่หลิงเจ๋อ”
อวี้หยวนลืมตาขึ้น จากนั้นพยักหน้าเบา ๆ เป็นการตอบรับ
“ลาก่อน ศิษย์น้อง”