เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 คิดถึงนาง
นางหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า สีหน้าทั้งหมดล้วนเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน
นางรออยู่ที่นี่หลายวันแล้ว ท่องไปรอบบริเวณนี้เพื่อค้นหาดวงตาค่ายกล เมื่อได้ยินเสียงจึงมุ่งหน้ามาทางนี้ แต่สิ่งที่มารอรับนางกลับเป็นภาพเช่นนี้
มือของเสิ่นไป๋อวี๋ในแขนเสื้อกำแน่นเป็นหมัดแล้ว ความเจ็บปวดรวดร้าวและความพิโรธที่ไม่เคยมีมาก่อนพันรัดอยู่กลางใจ ความรู้สึกอึดอัดราวถูกบีบคั้นหายใจไม่ออกจาการถูกผู้คนเล่นแร่แปรธาตุแล้วทอดทิ้งโถมเข้ามา ทำให้นางอดไม่ได้ที่ดวงตาจะแดงก่ำ
นางอ้าปากเล็กน้อย ราวมีถ้อยคำบางอย่างจะเอ่ยออกมา แต่แล้วก็กลืนกลับลงไป
เมื่อได้ยินเสียงดังจากด้านหลัง ปลายหัวใจของจี้ปั้นซีสั่นสะท้าน นางหลบหนีอ้อมกอดของฉืออวิ๋นชูโดยสัญชาตญาณ แล้วถอยหลังไปสองก้าว