กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ลังเล
รับรู้ถึงสายตาของเขา เสิ่นไป๋อวี๋หยุดชะงักครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ
“มีสิ่งใดก็พูดออกมาตรง ๆ เถิด!”
หมิงซู่ปู้เสวียนกลับบอกว่าตนเองไม่มีสิ่งใดอยากจะพูด
“ข้าไม่มีสิ่งใดอยากจะพูด เพียงแค่อยากบอกเจ้า อย่าเสียแรงเปล่าเลย จี้ปั้นซีไม่ไปกับเจ้าหรอก”
มือของเสิ่นไป๋อวี๋กำเป็นหมัด ทันใดนั้นก็ไม่ยอมรับ
“ผู้ใดบอกว่าข้าจะไปตามหานางและพานางจากไป ข้าเพียงแค่คิดจะออกจากดินแดนผู้บำเพ็ญมาร”
หมิงซู่ปู้เสวียนทำหน้าตาเหมือนดูมหรสพ โอ้ ช่างเป็นนิสัยที่ปากแข็งเสียจริง
บนใบหน้าเขียนไว้หมดแล้วว่าอยากทำสิ่งใด สายตาตั้งแต่ออกจากห้องก็เริ่มมองหาไปทั่ว ยังจะไม่ยอมรับอีก
เด็กหนุ่ม เจ้าเป็นเช่นนี้คงได้ซาบซึมความขมขื่นง่ายนัก เขาเองก็เคยผ่านมาก่อน