กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 นางคือเจ้า ใช่หรือไม่
ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือร่างกายที่เขาใช้มานานถึงเพียงนั้น ย่อมอดรู้สึกเสียดายที่จะทิ้งไปไม่น้อย เขาเป็นผู้ประหยัดมัธยัสถ์มาแต่ไหนแต่ไร จึงคิดว่าถ้าเลี้ยงดูต่อไปอีกสักหน่อยก็ยังใช้ได้
การจากไปครั้งนี้ กลับเนิ่นนานถึงพันปี เมื่อกลับมาแล้ว ตัวเขาก็มิอาจลงไปได้อีก
เฮ่ กระดูกแก่ของเขานั้นหรือ ผ่านมาถึงพันปีแล้ว โครงกระดูกนั้นคงได้รับการเลี้ยงดูจนดีแล้วเป็นแน่ ไม่แน่อาจยังมีความประหลาดใจพิเศษรออยู่
หมิงซู่ปู้เสวียนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ย่อมมีความอาลัยอยู่บ้าง
เขาก้มมองโคมฟางที่สานเสร็จแล้วในมือของตนเอง จากนั้นชำเลืองมองชิงฉือหนหนึ่ง
โคมไฟมีเพียงขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือเท่านั้น ดูเล็กกะทัดรัดและประณีต