กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 กลับบ้าน
อยู่ในโลกมนุษย์มานานเพียงนั้น สองครานี้ล้วนเป็นซูหลานที่ช่วยนางไว้ นางได้เห็นทิวทัศน์ที่มนุษย์เงือกอื่นไม่เคยเห็น ได้ลิ้มรสอาหารเลิศที่มนุษย์เงือกอื่นไม่เคยลิ้ม นางก็รู้สึกอิ่มใจยิ่งแล้ว
บัดนี้จะกลับบ้านแล้ว ไม่มากก็น้อยก็ยังอดใจหายไม่ได้อยู่บ้าง
อวิ้นชิงรับรู้ความเจ็บปวดบนเรือนกาย นางได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ
ไม่เป็นไร เกล็ดปลาอยู่พร้อมกับตราประทับ ไม่ว่าอยู่สุดหล้าฟ้าเขียวเพียงใด นางก็ล่วงรู้ตำแหน่งของซูหลานได้
“พี่สาวอวิ้นชิง จากที่นี่ไปทะเลตะวันออกต้องใช้เวลาราวสามเดือน แต่บาดแผลของพี่แท้จริงนั้นล่าช้าไม่ได้ ข้าจึงขอร้องท่านพ่อ ท่านส่งคนเริ่มใช้เคล็ดวิชาลับส่งพี่กลับทะเลตะวันออกโดยตรง คืนนี้ ข้าจะส่งพี่กลับไป”