กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 พู่กระบี่
หลินซูหลานกวาดตามองรอบหนึ่ง กุมมืออวิ้นชิง หาที่สะอาดแห่งหนึ่งแล้วหยิบกระดาษกับพู่กันออกมา
นางเขียนไปพลางเอ่ยไปพลาง
“โรงเงินตระกูลหลินในเมืองนี้เป็นของตระกูลข้า ข้าจะเขียนจดหมายประทับตราด้วยมือตนเอง สักครู่พวกเจ้านำไปเบิกได้เลย เถ้าแก่จำลายมือข้าได้”
หลินซูหลานลงพู่กันเร็ว ลายมืองดงาม อวิ้นชิงยืนมองเงียบ ๆ อยู่ข้างนาง
“ได้เลย ได้เลย”
หลีชิวจ้องเขม็งไม่ละสายตา เกรงว่าหลินซูหลานจะกลับคำ
นางมิได้กลัวว่าหลินซูหลานจะหนีไปแล้วเบี้ยวหนี้เป็นต้น ถึงอย่างไรต่อให้พระหนีไปได้วัดก็ยังอยู่ นางรู้ว่าบ้านของหลินซูหลานอยูที่ใด