กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 หนทาง
“ว่ากันถึงที่สุดแล้ว เจ้าก็ยังต้องขอบใจข้าสักหน่อย”
ถ้อยคำของโม่ปู้เสวียนทำให้ชิงฉือตะลึงงัน เขามองโม่ปู้เสวียนแล้วหัวเราะเย็นชา
“ข้าควรขอบใจเจ้าอันใดหรือ? ขอบใจที่เจ้ายึดร่างศิษย์พี่รองของข้า? หรือขอบใจที่เจ้าทุบข้าจนบาดเจ็บสาหัส”
โม่ปู้เสวียนมองเขา มือค่อย ๆ ออกแรง
“ร่างกายนี้ถูกพิษแปดเปื้อนลึกนัก คราใดก็ต้องทนความเจ็บปวดราวกับควักเนื้อและกัดกินหัวใจ ข้ายึดร่างนี้ไว้ พิษนั้นก็แตกสลายไปเอง เจ้าไม่ควรขอบใจข้าหรอกหรือ”
ชิงฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อื้อ ปล่อย! เจ้าผู้บำเพ็ญมาร เจ้าทำให้ข้าเจ็บ!”
ชิงฉือเจ็บจนต้องกัดฟัน ในหัวกำลังครุ่นคิดถึงถ้อยคำของเขา ดวงตาปิดสนิทไม่มองเขา