กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 พบกันคือวาสนา
จี้ปั้นซีพลางมองไปที่ลำคอของนาง พบว่าร่องรอยการระบายอารมณ์ของนางได้ถูกเสิ่นไป๋อวี๋ซ่อนไว้แล้ว
โอ้ เจ้า การซ่อนนั้นว่องไวนัก ไม่รู้ว่าบาดแผลบนไหล่ของนางหายดีแล้วหรือไม่
นางจำได้ว่าตนเองออกแรงพอสมควร นับได้ว่าเป็นการสอนบทเรียนให้เสิ่นไป๋อวี๋จดจำ
เสิ่นไป๋อวี๋มิได้เอ่ยวาจา ได้แต่จ้องมองจี้ปั้นซีเช่นนั้น
เมื่อพบว่าในดวงตาของเสิ่นไป๋อวี๋มีรอยยิ้ม จี้ปั้นซีจึงเอ่ยวาจาอย่างกวนประสาทอีกครั้ง
“ศิษย์พี่อย่าถือสาเลย ข้านี้เป็นเช่นนี้มาแต่เดิม วาจาไม่น่าฟังนัก แต่สิ่งที่ข้าพูดก็มิได้ผิดใช่หรือไม่”
เมื่อมองสีหน้าอันกวนประสาทของจี้ปั้นซี เสิ่นไป๋อวี๋ก็เข้าใจ นางกำลังระบายอารมณ์และยั่วให้ตนขุ่นเคือง