กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 จวินซาง
“ไปให้พ้น!”
เสิ่นไป๋อวี๋มองผู้บำเพ็ญมารที่พุ่งมายังตน นางเหินกระบี่ต้านทาน แม้มิได้ถอยหลัง แต่นางย่อมรู้ดี เกรงว่าคงยากจะต้านทานไว้ได้
นางเบิกตาจนขอบตาแดงก่ำ เอ่ยถ้อยคำเย็นชาออกมาจากริมฝีปาก
“อันว่างกระมัง ข้าเสิ่นไป๋อวี๋แม้ต้องลงนรก ก็จะลากเจ้าไปด้วยกัน!”
เสื้อผ้าของเสิ่นไป๋อวี๋ปลิวสะบัด สะท้อนแสงเพลิง ริมฝีปากยกยิ้มเย็นชา ดวงตาคมดุจกระบี่ กวาดมองรอบกายอย่างแหลมคม
อันว่างได้ยินถ้อยคำนี้ มิได้ใส่ใจเลย
“ที่เจ้าจดจำนามของประมุขน้อยผู้นี้ได้ ก็นับเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว”
นางเอ่ยอย่างไม่แยแส พลางสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาให้ล้อมเสิ่นไป๋อวี๋จนแน่นขนัด