เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 จี้ฉยง
พูดถึงเรื่องนี้ ฉืออวิ๋นชูยากจะกล่าวโทษผู้ใดได้ แต่ในสายตาของทุกคนแล้ว ล้วนเป็นความผิดของบิดาซือเยี่ยน
เขาเป็นคนเห็นแก่ตัว ก่อกวนสันติภาพระหว่างเซียนกับมาร ทว่าทุกคนล้วนมีอคติต่อผู้บำเพ็ญมาร นอกจากการติเตียนแล้ว ก็มิมีบทลงโทษอันเป็นรูปธรรมใด ๆ
“ข้าพบว่าบาดแผลของมนุษย์โอสถผู้นั้นหายเร็วนัก นางต้องทนความเจ็บปวดจากการถ่ายเลือดทุกวัน คนรับใช้กล่าวว่า วันใด ๆ ก็ได้ยินเสียงนางคร่ำครวญด้วยความทรมาน”
ยามนี้พอฉืออวิ๋นชูนึกขึ้นมา หนังศีรษะยังชาไปบ้าง
วันนั้นเมื่อทุกคนบุกเข้าไปในห้องลับใต้ดิน สิ่งแรกที่เห็นก็คือผู้บำเพ็ญมารซึ่งผิดรูปผิดร่างจนแทบไม่เป็นมนุษย์
ผมหยิกยุ่งสยายห้อยระลงอยู่ตรงนั้น ผิวหนังเผยความขาวประหลาด มือห้อยลงอย่างไร้เรี่ยวแรง แผลที่ข้อมือยังค่อย ๆ หยดโลหิต