กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 พบอีกครั้ง
แสงเพลิงสาดส่อง เบื้องหลังมีเสียงแตกเปรี้ยง ๆ ดังขึ้น
ฝูงนกเริ่มแยกออกเป็นสองแถว ฉวัดเฉวียนผ่านนางทั้งสองบินจากไป เสียงปีกฉีกกระชากสายลมยาวนั้นร้ายกาจถึงตาย ดุจว่าวที่ถูกลมพัดพา
ในวินาทีที่จี้ปั้นซีกางมือออก หางตาของนางจับจ้องอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่เบื้องหลังเสิ่นไป๋อวี๋ตลอดเวลา
นางจุดไฟได้แยบยล เผาให้ลำต้นแดงฉานเพียงมีลมสักนิด ก็สามารถก่อเปลวเพลิงโหมลุกโชนได้
ลมนั้น จำเป็นต้องอาศัยฝูงนกเหล่านั้นบันดาลขึ้น
ในวินาทีที่ค่ายกลแตกสลาย อากาศเริ่มไหลเวียน ประกายไฟน้อยนิดแผ่พลังมหาศาลออกมา ดั่งปีกหงส์ที่กางออก ต้นไม้เหี่ยวแห้งนั้นคืออาหารชั้นยอด
นางคำนวณไว้แล้ว แต่เสิ่นไป๋อวี๋มิได้คำนวณไว้