กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 พลัดหลง
ทว่ามิได้คาดคิด เมื่อผู้คนไม่แออัดอีกต่อไปแล้ว นางก็พลัดหลงกับเสิ่นไป๋อวี๋เสียแล้ว
จี้ปั้นซียืนอยู่กลางถนน รู้สึกมืดมนงุนงงอยู่บ้าง
“จึ๊”
ผู้คนรอบข้างพากันจ้องมอง จี้ปั้นซีจึงเลิกคิ้ว แล้วจ้องกลับไปเสียทั้งหมด
มองอะไรกันนัก มิเคยเห็นหญิงงามหรือไร? ช่างเถอะ
จี้ปั้นซีมองไปข้างหลัง มองไม่เห็นเงาร่างของเสิ่นไป๋อวี๋เลยสักนิด ทั้งไม่รู้ว่าควรไปทางใด
นางยกมือกุมหน้าผากชั่วขณะ ตนเองไม่คุ้นเคยกับผู้คนและถิ่นฐานเช่นนี้ รู้เช่นนี้แต่แรกก็ควรกอดรั้งเสิ่นไป๋อวี๋ไว้ให้แน่นหนาสักหน่อย
ยามนี้ไม่อาจเหินกระบี่บินได้ จึงได้แต่นำกระดาษยันต์นำทางออกมา บนนั้นยังคงเปล่งแสงสีฟ้าเรืองรอง